Iranetsol Blog

NGN و منافع آن برای شبکه های مخابراتی

اصولا شما بهتر از من می دونید یکی از دغدغه های اصلی شبکه های مخابراتی در دنیا بحث Transmission هست. درست است که کلا همیشه Switch در شبکه های تلفنی حساس تر و گران قیمت تر است، اما نمی توان از اهمیت Transmission گذشت که چرا که در یک شبکه تلفنی فراگیر همیشه Transmission و هزینه های تمام شده آن به بحثی جنجال بر انگیز تبدیل شده است.
حالا در روشهای Circuit Switching و استفاده از Signalling های انتقالی آنها (TDM) اصولا راه خیلی جدید و جذابی برای صرفه جویی در انتقال به خودی خود وجود ندارد. اما IP کارهای عزیر اومدند و با تبدیل کردن این Circuit Switching متحجر و بیریخت و غیر قابل انعطاف به Packet Switching توسط روشهای متعددی این Circuit ها رو روی IP منتقل می کنند. این چه مزیتی می تونه داشته باشه ؟
می دونید که در لینکهای مخابراتی که به صورت Circuit Switch کار می کنند همه چیز به صورت تضمین شده یا به قول ما IP کارها Dedicated هستش و اصولا مو لای درزش نمی ره. خیلی ساده مساله رو حل کردند و خیلی هم خوب و بی دردسر کار می کنه اما نکته قابل توجه هزینه هستش که نسبت به روشهای مشابه IP آن بسیار هزینه هنگفتی خواهد داشت. اما همینجا بگم در اینکه روشهای سنتی Circuit Switching خیلی خوب و بی دردسر و با کیفیت خوب کار می کنند شکی نیست . اما اگر به یه روشی بستر انتقال رو به IP تبدیل کنیم کلی جینگولک بازی می شه باهاش در آورد. چطوری ؟
بازم می دونید که در شبکه های IP اصولا ارتباطها به صورت Share با هم در حال کار هستند. Share به این معنا که شما محدودیت تعداد ارتباط در شبکه های IP ندارید و محدودیت نهایی شما پهنای باند است. اما در Circuit Switch ها شما به تعداد Time Slot های موجودتون می تونید ارتباط داشته باشید و نه بیشتر و اصولا مساله پهنای باند اصلا در کار نیست . خود تعداد Time Slot ها نشان دهنده پهنای باند هستند و کلا پهنای باند Share ای در کار نیست. این Share بودن IP ( به این معنا که محدودیتی در تعداد ارتباط ها وجود ندراد و تنها پهنای باند مهم است ) باعث شده است که شما به روشهای بسیار جالبی بتوانید این مصرف پهنای باند را کاهش دهید. مرسوم ترین آنها انتقال مکالمه های تلفنی بر روی IP است ( VoIP ) که توسط روشها و الگوریتمهای مشخصی صدای مکالمه رو به صورت همزمان پردازش می کنند و آنها را تا حد قابل قبولی فشرده می کنند و سپس انتقال می دهند. این باعث می شود که مثلا شما در حالت معمولی ( Circuit Switch ) وقتی برای هر مکالمه نیاز به یک کانال اختصاصی 64 Kb/sec دارید می توانید همان مکالمه رو با کیفیت قابل قبول تا 16 Kb/sec و حتی کمتر انتقال دهید. تازه روشهایی مثل Silence Compression وجود داره که می تونه سکوت رو تشخیص بده و در لحظاتی که سکوت وجود داره هیچ اطلاعاتی رد و بدل نکنه که پهنای باند الکی مصرف نشه، چونکه اصولا سکوت یعنی GAP که شامل Data نیست و با نفرستادن Data میشه اون رو تولید کرد. حالا وقتی سر جمع حساب کنید می بینید با گرفتن یک پهنای باند قلمبه IP می تونید تعداد زیادی لینک TDM رو جابجا کنید.
حالا اگر کمی خودتون در مورد Codec های VoIP تحقیق کنید و حتی با اونا کار کنید می تونید متوجه بشید که مثلا با یک Codec معمولی مثل G729 می شه در حدود 6 خط (E1 30 channels * 50 packets per second * 812 * 8 bit = 325 (kbit/s که داره تماسهای تلفنی رو انتقال می ده با یک خط E1 که داره Packet های IP رو انتقال می ده جابجا کرد. حالا اینو یکم ببرید توی Scale بزرگتر مثلا داخل کشوری یا بین کشوری ببینید چه حجمی از Transmission رو میتونید با گذاشتن چندتا Equipment ساده کاهش بدید که در نهایت چه هزینه ای رو می تونید کم کنید.
حالا که بحث پول میون میاد باعث میشه امروزه NGN ها قوت گرفتند و دارند جالی خودشون رو شبکه های مخابراتی باز می کنند و اصولا برای IP آینده درخشانی در شبکه های تلفنی و مخابراتی پیش بینی می کنند. حالا ببینید چه حالی می کنند IP کارهایی که مهاجرت می کنند به شبکه های مخابراتی و تلفنی مثل GSM ;)

بعد نوشت: اشتباه نشه ! اینکه قضیه NGN با MPLS و بستر های انتقال جدید پیوند خورده شکی نیست. شاید در آینده نزدیک درباره شبکه های ATM و نحوه بوجود آمدن MPLS و از دور خارج شدن ATM بعد از آن نوشتم ! خدا رو چه دیدید حسه دیگه ! حسش بیاد چرا که نه ؟!